Oczy szeroko otwarte

Rzadko w Polsce do powszechnej dystrybucji kinowej trafiają takie filmy jak „Oczy szeroko otwarte”. Bo rzadko w polskim kinie obejrzeć można film produkcji izraelskiej, jeszcze rzadziej, jeśli traktuje on o ortodoksyjnych Żydach, a już w ogóle prawie kinowym wydarzeniem bez precedensu jest, jeśli ci ortodoksyjni Żydzi są homoseksualistami. Najnowszy obraz Haima Tabakmana spełnia wszystkie te kryteria. Uważany za jeden z najciekawszych izraelskich filmów ostatnich lat dla widza stanowi niewątpliwe wyzwanie. Czytaj więcej

Persécution. Zagubieni w miłości

Mimo, że ten najnowszy film Patrice’a Chéreau, jeśli istotnie uprościć fabułę, opowiada o miłości w Paryżu, to jednak w niczym nie przypomina on znanych w Polsce francuskich filmów o takiej właśnie tematyce – „Zakochany Paryż” („Paris, je t’aime”) czy „Niebo nad Paryżem” („Paris”) (trzeba przyznać, że te dość infantylne tytuły mają się nijak do treści obrazów, które nazywają). „Zagubieni w miłości” to film na wskroś posępny. I mimo, że wymienione wyżej tytuły to dzieła refleksyjne, w których miłość nie rodzi się pod Wieżą Eiffla, ale raczej między ogórkiem i rybą na osiedlowym targu, to jednak „Zagubieni w miłości” w tym towarzystwie, w walce z paryskim blichtrem stawiają poprzeczkę jeszcze wyżej. Znacznie wyżej. Czytaj więcej

Tofifest 2010

Już 26 czerwca w Toruniu rusza ósma edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Tofifest. Hasłem przewodnim tegorocznej odsłony jest: „Bo każdy ma w sobie bunt”. Jak jednak podkreśla Dyrektor Festiwalu Kafka Jaworska Tofifest od początku swojego istnienia hołduje „(…) zasadzie pokazywania „kina zbuntowanego”, szukającego prawdy o współczesnym człowieku, prowokującego do dyskusji o trudnych tematach społecznych, politycznych i wszystkich tych sprawach ludzkich, wobec których trudno jest przejść obojętnie”. Buntowniczy charakter tegorocznej edycji dla widzów, którzy z Festiwalem już się zetknęli nie powinien być więc zaskakujący. Czytaj więcej

Boso ale na rowerze

Tytułowe nawiązanie w tłumaczeniu do powieści Stanisława Grzesiuka Boso, ale w ostrogach nie jest oczywiście przypadkowe. Ten trzeci pełnometrażowy film Feliksa van Groeninga będący adaptację kultowej już w Belgii i Holandii powieści Dimitria Verhulsta La Merditude des Choses, przekonuje bowiem, jak cienka jest granica pomiędzy komedią a życiowym dramatem. Ten film to wspomnienie dzieciństwa, retrospektywa, która wyznacza charakter dorosłości. Czytaj więcej

Protektor czeskiego kina

Oglądając najnowszy obraz Marka Najbrta (w Polsce znanego z „Guzikowców”) „Protektor” pomyślałam, że ten film to taki trochę czeski „Rewers”. Okazało się, że nie tylko ja, bo czytając jedną z polskich recenzji natknęłam się na podobną obserwację. „Ze względu na historyczną treść ubraną we współczesną formę obraz Marka Najbrta przypomina polski „Rewers”. Być może podobnie jak obraz Borysa Lankosza „Protektor” jest próbą reinterpretacji bolesnej przeszłości. [1] Czytaj więcej

Burrowing

Zrealizowany latem 2007 roku w Falkenberg, najnowszy film scenariuszowo – reżyserskiego tandemu Fredrika Wenzla i Henrika Hellströma Burrowing to obraz zdecydowanie wymuszający kontemplację. Oglądając go po prostu nie można nie poddać się bezwiednie zadumie graniczącej z katatonią. Czytaj więcej

Plaże Agnès „Tylko wtedy, gdy wspominam, czuję, że żyję”.

Od 19 marca, w kinach oglądać będzie można najnowszy (z 2008 roku, ale lepiej nie używać w tym przypadku pasującego tu słowa ostatni) dokument Agnès Vardy Plaże Agnès. Tym razem reżyserka zrealizowała film o… sobie. Siebie przedstawia mimo, że bezpośrednio sama, to poprzez ludzi, których w swoim życiu spotkała. Opowiada o rodzinie – dzieciach, wnukach, mężu, przyjaciołach, sąsiadach. Wszyscy ci ludzie bowiem w jakiś sposób zostawili swój ślad nie tylko w życiu samej Agnès Vardy, ale i w jej filmach. Choć chyba można uznać, że w tym przypadku życie i kino mają znaczenie synonimiczne. Bo jak mówi reżyserka w jednej z ostatnich scen filmu: „Filmy to mój dom”. Czytaj więcej

Orły 2010-zapowiedź

Już 1 marca w Teatrze Polskim w Warszawie po raz dwunasty rozdane zostaną Orły – Polskie Nagrody Filmowe. Najwięcej, bo aż 13 nominacji otrzymał w tym roku debiut fabularny Borysa Lankosza Rewers, na drugim miejscu, wyróżniony 8 nominacjami m.in. za najlepszy montaż, scenariusz, zdjęcia i reżyserię znalazł się Dom Zły Wojciecha Smarzowskiego. Oba te filmy, podobnie jak Wojna Polsko – Ruska Xawerego Żuławskiego (7 nominacji) walczą o tytuł „Filmu Roku”. Oprócz nagród w kilkunastu kategoriach tradycyjnie przyznana zostanie także specjalna Nagroda za Osiągnięcia Życia, którą w tym roku uhonorowano Jerzego Stefana Stawińskiego – co ciekawe, pierwszy raz w historii nagrody przyznana została ona scenarzyście. Oprócz polskich filmów nagrodzony zostanie również jeden film zagraniczny. W kategorii Najlepszy Film Europejski nominowano filmy: Biała wstążka w reż. Michaela Haneke, Slumdog. Milioner z ulicy Danny’ego Boyle’a oraz Vicky Cristina Barcelona Woody’ego Allena.

Ceremonia wręczania nagród transmitowana będzie w Programie 2 TVP.

East Pictures i Ciacho: nowy model biznesowy w produkcji filmowej

7 stycznia w warszawskim Multikinie Złote Tarasy odbyła się uroczysta premiera filmu Ciacho – podobno „wreszcie prawdziwej polskiej komedii”, w reżyserii Patryka Vegi. Nie była to jednak jedyna inicjacja, jaka dokonała się tego dnia, związana z tym właśnie filmowym przedsięwzięciem. 7 stycznia bowiem Ciacho jako pierwszy film w Polsce zadebiutował na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. I z tego chociażby względu może być on zjawiskiem ciekawym. Sporną oczywiście pozostaje kwestia na ile ciekawy jest sam film, ja jednak pozwolę sobie nie wdawać się w dyskusje na ten temat. Czytaj więcej

Niezasłane łóżka

Niezasłane łóżka (Unmade beds) to drugi film w dorobku argentyńskiego reżysera Alexisa Dos Santosa, który w 2006 roku zadebiutował obrazem Glue. (To film o dojrzewaniu, w którym główny bohater – 16-letni Lucas chcąc zabić nudę, spędza czas wąchając klej, jeżdżąc na motocyklu, oraz spotykając się ze swoim przyjacielem, dzięki któremu odkrywa swoją seksualność). W nowym filmie reżysera także znajduje się pierwiastek homoseksualny, nie ma on jednak większego znaczenia, by nie powiedzieć żadnego. Choć pewnie w jakiś sposób i on wpisuje się w tę historię o skomplikowanych więzach, które łączą ludzi. Czytaj więcej

Następna »