Trans-akcja

Trans-akcja to nowy dokument HBO przedstawiający historię transseksualistki, Anny Grodzkiej. Bohaterkę poznajemy w trakcie swojej przemiany. Jest mniej więcej w wieku 50-ciu lat, ma dorosłego syna, jest także prezeską fundacji Transfuzja. Mimo dojrzałego wieku, dotychczas prowadzonego ‘normalnego’ życia nie czuła się w pełni sobą w męskim ciele. Dopiero teraz postanowiła zawalczyć o siebie i podjąć odważną decyzję o wyjściu z ukrycia. Ujawnia się przed najbliższymi, rodziną, otoczeniem i światem zewnętrznym. Widzimy jej świetne relacje z synem, życie codzienne, przyjaciół, którzy nie tylko tak jak ona są trans. Czytaj więcej

Porno

Filmy Marka Koterskiego mają swój niepowtarzalny klimat. Coś, co sprawia, że oglądając je wiemy, że są one jego dziełem. Najbardziej znany z nich to naturalnie „Dzień świra”, jednak pozostałe obrazy są także cenione przez krytykę. Stosunkowo mało znanym filmem jest „Porno”, obraz z 1989 roku. Już sam tytuł daje wiele do myślenia i sugeruje odbiorcy, o czym będzie film. Tytuł prowokuje do tego, aby wyobrazić sobie grupę odbiorców filmu w postaci wygodnie siedzących w fotelu panów, oczekujących w podnieceniu i późną porą na gorące sceny rozbierane. I rzeczywiście jest to kino dla mężczyzn, gdzie kobiety zostają sprowadzone do roli obiektu seksualnego. Czytaj więcej

Chrzest

„Chrzest” to historia półmroku. Światło i ciemność nieustannie wypełniają i kształtują losy bohaterów, zarówno w sensie dosłownym jak i metaforycznym. Mroczne strony ludzkiego życia nieustannie spotykają się z jasnymi. Radosna teraźniejszość jest ścigana przez brutalną przeszłość, mafijne porachunki przenikają szczęśliwe życie rodzinne, z gangsterskiej speluny przenosimy się prosto do rozśpiewanego kościoła, a jęki torturowanego człowieka już po chwili zastępuje śmiech noworodka. Te dwa bieguny nie są jednak sobie przeciwstawione, nie przeplatają, a splatają się ze sobą, tworząc niepowtarzalne postacie i sytuacje. Zło i dobro toczą odwieczną walkę o duszę bohaterów, ale tak naprawdę żadne z nich nie wychodzi z tej walki całkowicie zwycięsko. Czytaj więcej

Czekając na sobotę

Czekając na sobotę to najnowszy film dokumentalny Ireny i Jerzego Morawskich, autorów m.in. głośnej Ballady o lekkim zabarwieniu erotycznym. Tym razem bohaterami dokumentu są młodzi ludzie mieszkający na polskiej wsi, Daniel, Monika, Karol i Justyna. Widzimy ich codzienne życie, brak zajęcia, wszechobecną nudę, porażający brak perspektyw i nadziei na jakąkolwiek zmianę. Część z nich pracuje, jednak większość ma problemy z jej znalezieniem. Dni dłużą się bez zajęć i obowiązków. Nie mają dokąd pójść aby spotkać się i normalnie porozmawiać ze znajomymi dlatego przesiadują m.in. na przystankach autobusowych, gdzie np. piją piwo. Pogodzeni są ze swoim losem i życiem. Nie mają większych ambicji czy marzeń. Czytaj więcej

Nóż w wodzie

Romana Polańskiego. Dziennikarz sportowy i jego żona w czasie weekendowego wyjazdu spotykają młodego chłopaka – autostopowicza. Zapraszają go na pokład żaglówki. W tym momencie zaczynamy być świadkami skomplikowanych relacji trójki, całkiem odmiennych od siebie osób. Czytaj więcej

Jestem Twój

Marta jest młodą, atrakcyjną kobietą. Pracuje jako dentystka, ma męża i pieniądze. Z pozoru wydawałoby się, że ma wszystko co potrzebne jest do szczęścia. W rzeczywistości jednak jest inaczej. W małżeństwie nie dzieje się najlepiej, w trakcie wielkiej awantury Marta ostatecznie rzuca męża. Szybko potem w jej życie wkracza nowy mężczyzna, Artur. Jest nowym pracownikiem zamkniętego osiedla, na którym mieszka bohaterka. Jest przeciwieństwem jej męża, podejrzany wygląd, łańcuch na szyi, wielki tatuaż na ramieniu, co więcej z kryminalną przeszłością. Artur wyznaje miłość Marcie, twierdzi, że są dla siebie stworzeni etc. Dochodzi miedzy nimi do zbliżenia. Dla niej jednak to nic nie znaczyło, nie chce więcej go widzieć. Czytaj więcej

Wenecja

Tytułowa Wenecja to wymarzone miejsce, do którego chciałby pojechać 11- letni Marek. Jednak w wyniku nasilającego się konfliktu z Niemcami ( akcja filmu rozgrywa się podczas II Wojny Światowe) musi pożegnać się ze swoimi marzeniami a wodne miasto zamienić na Zaleszczyny, gdzie znajduje się stara willa jego ciotki. To właśnie tam wraz z resztą rodziny przyjdzie mu spędzić wakacje a nawet pozostać trochę dłużej. Mimo, że chłopiec nie jest tam sam, spotyka też dawne koleżanki z wczesnego dzieciństwa, czuje się bardzo samotny, nic nie jest w stanie zrekompensować wyjazdu i nieobecności obojga rodziców. Marek nie chce być w tym miejscu, co niejednokrotnie powtarza, nie potrafi się z nim oswoić ani też z otaczającą go rzeczywistością. Czytaj więcej

„Aktorzy przyjechali” – „film z obsadą bez precedensu”

„Aktorzy przyjechali!” – to kwestia, którą wykrzykuje Poloniusz w sztuce Williama Szekspira. I rzeczywiście – aktorzy przyjechali, w dodatku „(…) aktorowie najlepsi w świecie, zdatni do wszelkiego rodzaju przedstawień: tragicznych, komicznych, historyczno – sielankowych, tragiczno – historycznych, tragiczno – komiczno – historyczno – sielankowych: czy to w scenach ciągłych, czy to w luźnym poemacie. Seneka nie jest dla nich za ciężki ani Plaut za lekki” – jak pisze dalej Szekspir. „Aktorzy przyjechali” to także tytuł filmu zrealizowanego dzięki patronatowi artystycznemu Andrzeja Wajdy. Czytaj więcej

Różyczka

O okropieństwach PRL-u, ciemnych stronach ludzkiego charakteru i zakazanym uczuciu opowiada w swoim najnowszym filmie „Różyczka” Jan Kidawa-Błoński.

Przenosząc się do Polski lat 60. ubiegłego wieku poznajemy niejaką Kamilę Sakowicz (Magdalena Boczarska). Młoda, piękna, podziwiana przez mężczyzn pracownica stołecznego uniwersytetu podczas wakacji nad Bałtykiem wydaje się najszczęśliwszą osobą na Ziemi. Szczególnie, że u boku ma ukochanego, przystojnego Romana Rożka (Robert Więckiewicz), który w jej oczach stanowi ideał mężczyzny: nie tylko może uprawiać z nim Czytaj więcej

Balladyna

Totalna szmira. Bezsensowna i chaotyczna fabuła, sztuczne dialogi, liczne błędy realizatorskie. Czysta amatorka. Dariusz Zawiślak, twórca filmu, nie miał bynajmniej złych intencji. Chciał jedynie uczcić 200-tną rocznicę śmierci Juliusza Słowackiego w sposób godny XXI-ego wieku. I uczcił. Niestety… nie tak, jak trzeba. Czytaj więcej

Następna »