Hydrozagadka

„Hydrozagadka” (1970), przez niektórych uważana obok „Rejsu” i „Misia” za film kultowy, przez drugich za kompletną pomyłkę w polskiej kinematografii. Andrzej Kondratiuk zafundował widzom parodię kina akcji osadzoną w czasach PRL’u, tworząc przy tym niezwykłą mieszankę, która nie pozostawia po sobie obojętnych uczuć na zakończeniu seansu. Czytaj więcej

WCK. Wszystko Co Kocham

Może jeszcze za mało widziałam, może jeszcze za mało słyszałam, ale już od pierwszych kadrów, wiedziałam, że Wszystko co kocham Jacka Borcucha, to jak na razie najlepszy polski film, jaki kiedykolwiek udało mi się zobaczyć. Pławiłam się we wszystkim. Historia jak to historia, pewnie jakich wiele, ale co tam. Żadna do rozmyślań…no może trochę i odrobinę sentymentalna… Czytaj więcej

Esterhazy & Królik po berlińsku

„Esterhazy”, najnowsza krótkometrażówka Izabeli Plucińskiej, w niczym nie przypomina tęczowych i z reguły ckliwych bajek ze studia Pixar, patrząc nawet na materiał twórczy, a jest nim plastelina, znacznie odbiega klimatem, jakim przesiąkają przygody Wallace’a i Gromita. Jest to adaptacja niemieckiej książki dla dzieci, autorstwa Irene Dische i Hansa Magnusa Enzensberga. Słyszymy tu zaś głosy takich celebrities, jak Maciej Stuhr, Wiktor Zborowski, Maria Peszek, Borys Szyc, Robert Więckiewicz czy Zbigniew Zamachowski. Czytaj więcej

Rewers

Idąc ulicą – przynajmniej w Krakowie – trudno przegapić informację o najnowszym polskim filmie, który z hukiem dobrej kampanii reklamowej wszedł do kin 13 listopada. Mowa o „Rewersie” – debiutanckim filmie Borysa Lankosza, który do debiutów ma szczęście – jego dyplomowy „Rozwój” (2001) otrzymał wiele nagród, między innymi. Golden Gate Award na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Francisco.
Reżyser najwyraźniej szybko nauczył się od czego zaczyna się robienie dobrego filmu – znakomita obsada, niesamowita muzyka i świetne zdjęcia, a wszystko przy akompaniamencie historycznej polskiej wytwórni filmowej – Studia Kadr, która wróciła do życia po 14 latach przerwy. Czytaj więcej

Dom zły

Im dłużej zastanawiam się nad zasadnością przyznania produkcji „Dom zły” nagród za najlepszą reżyserię i scenariusz na 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, tym bardziej nie potrafię zrozumieć tej decyzji. Mam nieodparte wrażenie, że z najnowszego filmu Wojciecha Smarzowskiego próbuje się na siłę zrobić hit. Na siłę, bo „Dom zły” to w gruncie rzeczy zaledwie przeciętny thriller. Czytaj więcej

Galerianki

„Galerianki” są przedłużeniem 30minutowej – wielokrotnie nagradzanej – etiudy z 1996 roku. Jest to jednocześnie pierwszy fabularny film Katarzyny Rosłaniec, do którego autorka sama również napisała scenariusz. To film mocny i brutalny, niezwykle realistyczny, chłodny, przyprawiający o dreszcze. W bieżącym roku otrzymał już dwie prestiżowe nagrody w kategorii Najlepszy Debiut, tj. „Złotego Lwa” na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni oraz „Wielkiego Jantara” na 28. Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”, tutaj także Anna Kaczmarczyk, główna aktorka w filmie, zdobyła za swoją kreację nagrodę dla Najlepszego Debiutu Aktorskiego. Czytaj więcej

Tatarak

„Tatarskie ziele ma dwa zapachy. Jeżeli się potrze w palcach zieloną wstążkę, miejscami przymarszczoną, poczuje się zapach, łagodną woń „wody ocienionej drzewami”, trochę tylko zatrącającą zapachami wschodu. Ale kiedy się włoży nos w bruzdę, wyłożoną jak gdyby watą, czuje się obok kadzidlanej woni zapach błotnistego iłu, gnijących rybich łusek, po prostu błota. Aromat śmierci…” Przytoczony cytat pochodzi z opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza pt. „Tatarak”. Za adaptację tego opowiadania zabrał się w tym roku sam Andrzej Wajda. Jego pomysł na ekranizację „Iwakszkiewiczowskiej” prozy okazał się niezwykle świeży i oryginalny. Czytaj więcej

CZAS HONORU…czas miłości, walki i zdrady

Czy temat okupowanej Warszawy może być atrakcyjny dla współczesnego widza? Czy życie, misja i działanie cichociemnych może być interesującym materiałem dla telewizji w obliczu nowych zagranicznych przebojowych seriali? Czy kolejny powrót do naszej historii może przyciągnąć widzów (zwłaszcza młodych) przed ekrany? Po oglądnięciu Czasu Honoru odpowiedź brzmi: tak. Zwłaszcza, gdy do takiego projektu rękę przykłada Michał Kwieciński, który udowodnił już wcześniej filmem Jutro idziemy do kina (2007), że temat związany z czasem wojny da się przedstawić w frapujący sposób. Czytaj więcej

Skazany na bluesa kontra Sie macie ludzie

„Sie macie ludzie”,…”Sie macie dzieci”. Proste słowa, które hipnotyzowały tłumy ludzi. Każdy, kto chociaż odrobinę interesuje się polską sceną muzyczną wie doskonale kogo zacytowałam. Tysiące razy, na każdym koncercie tak właśnie witał publiczność i fanów nie kto inny jak Ryszard Riedel (charyzmatyczny wokalista bluesowego zespoły Dżem). Moda na pisanie książek i kręcenie filmów o tragicznych gwiazdach świata muzyki zaczęła się na zachodzie i nieuniknionym było, że przywędruje ona także i do nas nad Wisłę. Wydawałoby się, że zrobienie filmu fabularnego o znanej osobie to prosta sprawa, ale niestety wielu reżyserów na tym polu poległo. Czytaj więcej

Jeszcze nie wieczór prosto z Kina Pod Baranami!!!!

Od pewnego czasu przychodzę do kina na nowe polskie produkcję z pewną dozą sceptyzmu. Film „Jeszcze nie wieczór” to coś więcej niż pozytywne rozczarowanie, lecz wręcz nowe światło na polską kinematografię. Film Jacka Bławuta można było zobaczyć w Krakowie po raz pierwszy na spotkaniu z twórcami organizowanym przez Kino pod Baranami. Musze przyznać, iż była to niebywała przyjemność, która nadal trwa, gdyż „Jeszcze nie wieczór” to produkcja zostająca w pamięci jeszcze długo po samej projekcji. Czytaj więcej

« Poprzednia — Następna »