Jestem miłością

W najnowszym filmie Luki Guadagnino, dramacie „Jestem miłością”, Tilda Swinton gra rosyjską emigrantkę, żonę włoskiego magnata biznesowego. Wykreowana przez nią bohaterka – Emma Recchi – wydaje się być kobietą szczęśliwą i spełnioną. Mąż wciąż zachwyca się jej oszałamiającą urodą, zaś jego dobrze prosperująca i przynosząca wysokie dochody firma pozwala Emmie wieść dostatnie życie pozbawione zmartwień o materialny byt. Ona sama wychowała dwójkę zaradnych dzieci, a w środowisku, w którym żyje, cieszy się dużym szacunkiem jako dostojna kobieta wiedząca czego chce. Łatwe życie głównej bohaterki to jednak tylko pozory, parawan kryjący za sobą szarą codzienność. Czytaj więcej

TO, CO NIENAZWANE – Chłopiec w pasiastej piżamie

Szoah, Holokaust, Zagłada… Żadne słowo nie odzwierciedli tego, co się tam działo. Byłabym bezczelna twierdząc, że potrafię to opisać. Recenzowanie filmu tej kategorii też nie jest takie oczywiste, bo sam temat od zawsze budził kontrowersje… Czytaj więcej

Tetro

Najnowszy film Francisa Forda Coppoli „Tetro” to poprawnie zrealizowany, wciągający dramat, któremu jednak do największych osiągnięć tego amerykańskiego reżysera nieco brakuje. Tą produkcją Coppola powraca do ulubionej metody pracy: tworzenia filmowego widowiska opartego na napisanym przez siebie scenariuszu oryginalnym. Czytaj więcej

Jestem Twój

Marta jest młodą, atrakcyjną kobietą. Pracuje jako dentystka, ma męża i pieniądze. Z pozoru wydawałoby się, że ma wszystko co potrzebne jest do szczęścia. W rzeczywistości jednak jest inaczej. W małżeństwie nie dzieje się najlepiej, w trakcie wielkiej awantury Marta ostatecznie rzuca męża. Szybko potem w jej życie wkracza nowy mężczyzna, Artur. Jest nowym pracownikiem zamkniętego osiedla, na którym mieszka bohaterka. Jest przeciwieństwem jej męża, podejrzany wygląd, łańcuch na szyi, wielki tatuaż na ramieniu, co więcej z kryminalną przeszłością. Artur wyznaje miłość Marcie, twierdzi, że są dla siebie stworzeni etc. Dochodzi miedzy nimi do zbliżenia. Dla niej jednak to nic nie znaczyło, nie chce więcej go widzieć. Czytaj więcej

Zły porucznik

Chciałoby się nazwać ten film „Prostą historią o gliniarzu bez zasad”. Bo zawiedzie się ten, który oczekuje od mistrza Herzoga filmu o głębokim przesłaniu i uwypuklenia bezsensu życia amerykańskiego policjanta. Jednak mimo to film wciąga, a postać Terence’a McDonagha grana przez Nicolasa Cage’a wzbudza przyjemniejsze uczucia, niż pierwowzór odtwarzany przez Harvey’a Keitela. Tutaj porucznik jest bowiem zupełnie innym człowiekiem. Czytaj więcej

Biała wstążka

Biała wstążka w reżyserii Michael Haneke to już niemalże film kultowy, wyróżniony m.i.n Złota Palmą Cannes 2009. Na całym świecie świetnie przyjęty zarówno przez publiczność jak i krytykę. Akcja filmu rozgrywa się na rok przed wybuchem I-szej wojny światowej w małej niemieckiej wsi. Spokojne życie miszkańców nagle zakłóca seria tajemniczych i groźnych zdarzeń (m.i.n wypadek miejscowego lekarza, pożar czy uprowadzenie dwójki dzieci). Narratorem historii jest młody, szkolny nauczyciel, który przygląda się mieszkańcom, zarówno tym dorosłym, ale też dzieciom. Seria tragedii intryguje go, analizując próbuje znaleźć odpowiedź i dojść do prawdy. Jednak czy mu się uda? Biała wstążka nie jest filmem jednoznacznym, podającym wszystko widzowi na tacy. To mocne, Czytaj więcej

Green Zone

Obecnie mamy okazję oglądać na ekranach polskich kin dwa filmy, których motywem przewodnim są prowadzone przez Amerykanów wojny. W „Braciach” Jima Sheridana chodzi o konflikt w Afganistanie z 2001 roku, zaś w „Green Zone” Paula Greengrassa o wojnę w Iraku. Mimo podobnej tematyki, obie produkcje różni w zasadzie wszystko. „Bracia” to przejmujący dramat z psychologicznymi portretami bohaterów. „Green Zone” to wyprane z podtekstów, solidnie zrobione kino akcji. Czytaj więcej

Oczy szeroko otwarte

Rzadko w Polsce do powszechnej dystrybucji kinowej trafiają takie filmy jak „Oczy szeroko otwarte”. Bo rzadko w polskim kinie obejrzeć można film produkcji izraelskiej, jeszcze rzadziej, jeśli traktuje on o ortodoksyjnych Żydach, a już w ogóle prawie kinowym wydarzeniem bez precedensu jest, jeśli ci ortodoksyjni Żydzi są homoseksualistami. Najnowszy obraz Haima Tabakmana spełnia wszystkie te kryteria. Uważany za jeden z najciekawszych izraelskich filmów ostatnich lat dla widza stanowi niewątpliwe wyzwanie. Czytaj więcej

Wenecja

Tytułowa Wenecja to wymarzone miejsce, do którego chciałby pojechać 11- letni Marek. Jednak w wyniku nasilającego się konfliktu z Niemcami ( akcja filmu rozgrywa się podczas II Wojny Światowe) musi pożegnać się ze swoimi marzeniami a wodne miasto zamienić na Zaleszczyny, gdzie znajduje się stara willa jego ciotki. To właśnie tam wraz z resztą rodziny przyjdzie mu spędzić wakacje a nawet pozostać trochę dłużej. Mimo, że chłopiec nie jest tam sam, spotyka też dawne koleżanki z wczesnego dzieciństwa, czuje się bardzo samotny, nic nie jest w stanie zrekompensować wyjazdu i nieobecności obojga rodziców. Marek nie chce być w tym miejscu, co niejednokrotnie powtarza, nie potrafi się z nim oswoić ani też z otaczającą go rzeczywistością. Czytaj więcej

Persécution. Zagubieni w miłości

Mimo, że ten najnowszy film Patrice’a Chéreau, jeśli istotnie uprościć fabułę, opowiada o miłości w Paryżu, to jednak w niczym nie przypomina on znanych w Polsce francuskich filmów o takiej właśnie tematyce – „Zakochany Paryż” („Paris, je t’aime”) czy „Niebo nad Paryżem” („Paris”) (trzeba przyznać, że te dość infantylne tytuły mają się nijak do treści obrazów, które nazywają). „Zagubieni w miłości” to film na wskroś posępny. I mimo, że wymienione wyżej tytuły to dzieła refleksyjne, w których miłość nie rodzi się pod Wieżą Eiffla, ale raczej między ogórkiem i rybą na osiedlowym targu, to jednak „Zagubieni w miłości” w tym towarzystwie, w walce z paryskim blichtrem stawiają poprzeczkę jeszcze wyżej. Znacznie wyżej. Czytaj więcej

« Poprzednia — Następna »